MCP w Codex: Integracja z Figmą, Sentry i Chrome DevTools

Codex świetnie radzi sobie z kodem, ale co gdy potrzebujesz, żeby zobaczył design z Figmy? Albo przeczytał logi błędów z Sentry? Albo przetestował UI w prawdziwej przeglądarce? Model Context Protocol (MCP) to odpowiedź — uniwersalny sposób na podłączenie Codex do zewnętrznych narzędzi.

1. Czym jest Model Context Protocol?
2. Popularne serwery MCP
3. Konfiguracja: STDIO vs HTTP
4. OAuth i tokeny: bezpieczne połączenie
5. Przykład: Codex debuguje UI przez przeglądarkę
6. Zarządzanie serwerami MCP

Czym jest Model Context Protocol?

MCP to otwarty protokół łączący modele AI z zewnętrznymi narzędziami i kontekstem. Zamiast ograniczać Codex do plików i terminala, MCP pozwala mu sięgać po dane z dowolnego źródła — dokumentacji, systemów monitoringu, narzędzi designerskich, przeglądarek.

Każde narzędzie zewnętrzne działa jako serwer MCP. Codex łączy się z tym serwerem i otrzymuje dostęp do jego funkcji. Figma MCP daje dostęp do designów. Sentry MCP pokazuje logi błędów. Playwright MCP pozwala kontrolować przeglądarkę.

Popularne serwery MCP

Context7 to świetny punkt startowy — darmowy serwer agregujący dokumentację popularnych bibliotek i frameworków. Codex może odpytać go zamiast przeszukiwać internet.

Figma pozwala Codex zobaczyć twoje designy i implementować UI bezpośrednio z nich. Zamiast opisywać layout słownie, po prostu wskazujesz plik Figma.

Playwright i Chrome DevTools dają Codex możliwość interakcji z przeglądarką — wykonywania akcji, robienia screenshotów, debugowania problemów UI.

Konfiguracja: STDIO vs HTTP

Serwery MCP działają w dwóch trybach:

STDIO — lokalny proces uruchamiany komendą. Codex startuje serwer, komunikuje się przez stdin/stdout, zamyka po zakończeniu sesji.

HTTP — zdalny serwer dostępny pod adresem URL. Codex łączy się przez HTTP, nie zarządza cyklem życia serwera.

Dodawanie serwera przez CLI

Najprostszy sposób to komenda codex mcp add:

# Dodaj Context7 (STDIO)
codex mcp add context7 -- npx -y @upstash/context7-mcp

# Ze zmiennymi środowiskowymi
codex mcp add myserver --env API_KEY=xxx -- ./my-server

Konfiguracja w config.toml

Dla większej kontroli edytuj ~/.codex/config.toml:

# Serwer STDIO
[mcp_servers.context7]
command = "npx"
args = ["-y", "@upstash/context7-mcp"]

[mcp_servers.context7.env]
MY_API_KEY = "secret-value"

# Serwer HTTP
[mcp_servers.figma]
url = "https://mcp.figma.com/mcp"
bearer_token_env_var = "FIGMA_OAUTH_TOKEN"

OAuth i tokeny: bezpieczne połączenie

Wiele serwerów MCP wymaga autoryzacji. Codex wspiera dwie metody:

Bearer token — ustaw zmienną środowiskową i wskaż ją w konfiguracji:

[mcp_servers.sentry]
url = "https://mcp.sentry.io"
bearer_token_env_var = "SENTRY_AUTH_TOKEN"

OAuth — dla serwerów wspierających OAuth użyj:

codex mcp login <server-name>

Codex otworzy przeglądarkę, przeprowadzi flow autoryzacji i zapisze token.

Przykład: Codex debuguje UI przez przeglądarkę

Wyobraź sobie scenariusz: użytkownik zgłasza, że przycisk Zapisz nie działa. Zamiast ręcznie odtwarzać problem, możesz poprosić Codex:

Otwórz localhost:3000, kliknij przycisk Zapisz i sprawdź co się dzieje. Zrób screenshot przed i po.

Z skonfigurowanym Playwright MCP, Codex:

1. Otworzy przeglądarkę na wskazanym URL
2. Wykona akcję kliknięcia
3. Zrobi screenshoty
4. Przeanalizuje zachowanie i console errors
5. Wskaże problem w kodzie
6. Zaproponuje fix

Cały debugging bez opuszczania terminala.

Zarządzanie serwerami MCP

Lista aktywnych serwerów:

codex mcp
# lub w TUI: /mcp

Wyłączenie serwera bez usuwania:

[mcp_servers.unused]
enabled = false

Limitowanie dostępnych narzędzi:

[mcp_servers.chrome]
url = "http://localhost:3000/mcp"
enabled_tools = ["open", "screenshot"]
disabled_tools = ["dangerous_tool"]

Timeouty:

[mcp_servers.slow_server]
startup_timeout_sec = 20
tool_timeout_sec = 120

Jeśli chcesz zobaczyć jak MCP współpracuje z innymi funkcjami Codex, sprawdź wprowadzenie do OpenAI Codex oraz konfigurację AGENTS.md.